Cadun a entendut parlar de Cristiana F., drogada a tretze ans, prostituïda per se pagar la « dòpa ». L’istòria, publicada en alemand en 1978, es exemplària del mal-èsser d’unes joves a Berlin dins las annadas setanta del sègle passat, dels problèmes socials que los menan a lor pèrta. Dins lo meteis temps, malgrat sas cabussadas multiplas dins l’eroïna, Cristiana mòstra una capacitat d’analisi e de reflexion susprenenta.
Aquel libre a conegut un resson considerable dins Euròpa tota, e al delà. Çò que ditz aquela dròlla sensibla e intelligenta que, mens de dos ans aprèp aver fumat son primièr junt se prostituís a la sortida de l’escòla per se ganhar sa dòsa jornalièra d’eroïna, e la dolorosa confession de la maire fan de Cristiana F. un libre unic. Nos apren un fum de causas, tanplan sus la dròga e lo desesper, coma sus un monde que tomba en quincanèla.

Miquèl Frejabisa es nascut en 1952 a Montesquiu, prèp de Moissac, en Carcin Bas. Son monde tenián una concession de material agricòl que i trabalhèt de 1973 a 1980, un temps ont lo monde païsan parlava pas que l’occitan, tanplan coma sos grands dels dos costats de sa familha. Viviá en Alemanha quand sortiguèt aquel libre jol títol « Wir Kinder vom Bahnhof Zoo ».

Ce récit de vie sur le mal-être d’une certaine jeunesse allemande, paru en 1978 eut à l’époque un retentissement considérable et devint rapidement un best-seller traduit dans le monde entier. En voici une traduction en occitan.