Bernard van Orley speelde een sleutelrol in het artistieke leven in Brussel en Zuid-Nederland in de eerste helft van de 16e eeuw. Hij was hofschilder van Margaretha van Oostenrijk en van Maria van Hongarije, ontwierp wandtapijten en glas-in-loodramen en stond aan het hoofd van een van de grootste ateliers van zijn tijd. Zijn kunst is diep verankerd in de Brusselse traditie en de ‘narratieve' stijl die haar eigen is, maar Van Orley wist ook eigentijdse invloeden - zoals Rafaël en Dürer - te verwerken tot een nieuw en invloedrijk idioom. In de catalogus komen de verschillende gebieden van Van Orley's creatie aan bod (schilderwerk, wandtapijten, glas-in-loodramen) maar ook het milieu waarin hij evolueerde, met de nadruk op zijn activiteit als hofschilder. De presentatie van al zijn gekende werken, zowel het corpus aanwezig op de tentoonstelling als de werken die niet konden reizen voor de gelegenheid, maken van deze catalogus een referentiemonografie gewijd aan de kunstenaar, tot nu toe ontbrekend in de uitgeverswereld.